T. 0596 - 634 030 | E. info@eemsdeltagreen.nl

Cor Zijderveld

’De menselijke maat is hier te vinden.’

 

Cor Zijderveld — Voorzitter SBE / bestuurslid EemsdeltaGreen

’De Eemsdelta was een puur agrarisch gebied. De graanschuur van Nederland. Met feodale verhoudingen tussen de rijke boeren en de arme landarbeiders. In grote huizen zat een bocht in de gang, zodat de armen in het achterhuis de weelde in het voorhuis niet konden zien. Na de tweede wereldoorlog werd de landbouw gemechaniseerd en efficiënter. Paarden gingen de deur uit, de prijzen omlaag. De werkloosheid liep schrikbarend op in dit gebied. Omdat de overheid bang was voor het communisme werd er iets op verzonnen. Gelukkig bleek dat tussen Winschoten en Veendam een enorme ondergrondse zoutberg zat. AkzoNobel mocht daar aan de slag. Er kwam een soda- en een chloorfabriek. Zo ontstond de chemische sector in dit gebied. De landarbeiders werden omgeschoold. De aluminiumsmelter Aldel kwam, gas werd gevonden.

De impuls die we nu krijgen is uit de noodzaak om te vergroenen. De Provincie zette in 2006 het project Costa Due op. Dat klinkt exotisch, maar staat voor ’concrete stappen naar een duurzame Eemsmond’. Na een paar jaar veranderde de naam naar EemsdeltaGreen. Het was een goed initiatief, maar in hoge mate een overheidsding. In 2010 was ook het geld op en zou het stoppen. Harm Post en ik hebben toen samen gezegd: dat moet weer opgepakt, maar nu vanuit het bedrijfsleven. In het najaar van 2010 organiseerden we een biobased dinner met alle relevante stakeholders: bedrijven, stuurgroepleden, provincie, burgemeesters, NOM, Energy Valley, de Universiteit. Alle kopstukken. Daar hebben we de case gepresenteerd dat deze regio de mogelijkheid heeft een voortrekkersrol te vervullen in de biobased economy. We hebben 2 havens, een chemiecluster dat zich zal gaan vergroenen, een agrarisch achterland voor biomassa, kenniscentra in de buurt.

Duitsland aan de overkant van het water. Een windmolenconcentratie. Daar kregen we toen de handen voor op elkaar. Het uitgangspunt: één duurzaam project per bedrijf per jaar in de Eemsdelta. Een convenant met de milieubeweging. En dit jaarverslag. Nu nog ter introductie, maar steeds meer als meetinstrument. Met de toezegging van 199 miljoen subsidie voor BioMCN is hopelijk de komst van de grootste groene chemiefabriek in Europa een feit. We verwachten dat BioMCN ook een belangrijke aantrekkingskracht zal hebben op andere bedrijven die zich hier willen vestigen. De menselijke maat is hier nog terug te vinden. De lijntjes zijn hier kort. Als ik Max van den Berg nodig heb, bel ik hem op. Men is heel coöperatief hier. Als er een bedrijf twijfelt of ze zich hier zullen vestigen en wij denken dat het bedrijf goed past in de kringloop, dan werken we allemaal samen om ze over de streep te trekken: de NOM, Groningen Seaports, Energy Valley, de Provincie.

In 2030 verwacht ik veel meer groene en duurzaam georiënteerde bedrijven in deze regio. Dat is een stip aan de horizon, maar we werken er elke dag aan.’